Producties

Appartemental Parental Playground

Deze EP bestaat uit drie nummers. Ze verwijzen alle drie naar mijn jeugd. Ze gaan over situaties in en rondom de ouderlijke flat waar ik opgroeide in de jaren ’70 van de vorige eeuw. Het zijn electronische nummers waarbij ik zoveel mogelijk heb geprobeerd klanken te linken aan analoge geluiden van destijds. De muziek komt best een beetje eng over. Dat is ook bewust.

De titel van de EP: ‘Appartemental Parental Playground’ is een vrije vertaling van ‘De flat van mijn ouders die als speelplaats diende’. Er woonden veel kinderen en er werd druk gespeeld. Binnen in huis, in de trapportalen, in de kelder en buiten op straat en op het grasveld.

De titel van het eerste nummer: ‘Calling Mario Home’ gaat over de buurjongen Mario die als hij buiten was, altijd met zijn voetbal speelde. Je hoort in het nummer een bepaalde beat die het bonken van de bal voorstelt. De melodie is geschreven op de dagelijkse kreet van zijn moeder die steeds riep: “Mario, kom je eten?”. Zij riep dat luidkeels over de railing van het balkon. Zij wist dan niet waar hij was maar haar volume was hoog genoeg.

De titel van het tweede nummers is: ‘Staircase Hacking’. Zoals hierboven al aangegeven werd het trapportaal veelvuldig gebruikt als clubhuis. Het trapportaal werd dus als het ware door de jeugd ‘gehackt’. Het ritme van dit nummer is gebaseerd op het traplopen. Regelmatig waren de lampen stuk en daardoor was het er soms spookachtig. In het trapportaal zaten regelmatig twee jeugdige dames stiekem te roken. Hun commentaar als je langs liep is in dit nummer met een zeikerig riedeltje verwerkt. Het echode er fantastisch dus er was een goede akoestiek. Daarom hoor je in dit nummer een vrouwenstem met veel reverb. Het nummer kent veel herhaling. Dat slaat op de korte trappen in het trappenhuis waardoor je dus steeds opnieuw het trapje opgaat die lijkt op het vorige stuk.

Het derde nummer: ‘Confusing Cellar’ gaat over de kelder onder het trapportaal. In dit nummer heb ik vooral het rolschaatsgeluid geprobeerd na te bootsen. De weg naar beneden was een schuine helling waarop alle kinderen steeds met rolschaatsen reden. Onderaan de helling hing een zwaar ijzeren hekwerk met poort. Dat geluid heb ik geprobeerd na te bootsen. De melodie van de fluit stelt de tekst voor: “Wat zie ik nou?” omdat in de kelder regelmatig zaken zich afspeelden of aangetroffen werden die de buitenwacht niet mocht zien. Vandaar ook een meer mysterieuze, Aziatisch klinkend deuntje.

Reacties uitgeschakeld voor Appartemental Parental Playground